جلوگیری از سقوط
بررسی خطرات مربوط به سقوط
یک سیستم جلوگیری از سقوط باید:‏
• فاصله لازم برای توقف سقوط را کاهش دهد؛
• برای کاهش شوک وارده به بدن انسان، انرژی را جذب نماید؛
• مصدوم را در موقعیتی قرار دهد که اثرات تعلیق و بی حرکت وی کاهش یابد.

1 - برخورد با یک شیء یا زمین
محاسبه میزان فاصله ایمنی مورد نیاز ضروری است.‏
فاصله ایمن، فاصله کاربر تا زمین برای جلوگیری از برخورد وی با هرگونه مانع حین سقوط می باشد: لطفا به شکل مراجعه نمایید. ‏
نکات قابل ملاحظه:‏
• طول لنیارد یا جاذب های انرژی نباید بیش از 2 متر باشد.‏
• مسافت طی شده حین سقوط باید به حداقل کاهش یابد.‏
• محاسبه فاصله ایمنی براساس سیستم مورد استفاده مانند لنیارد، جاذب انرژی، ابزار جلوگیری از سقوط، قرقره اینرسی و غیره متفاوت خواهد بود. ‏

در حین سقوط، تحت هیچ شرایطی نباید نیروی ضربه بیش از ‏KN‏ 6 به کاربر وارد شود. برای اطمینان از این امر دو روش وجود دارد:‏
• اطمینان از اتصال دائمی لنیارد به نقاط تکیه گاه در بالای سر کاربر جهت حداقل نمودن مسافت طی شده حین سقوط و نیروی ضربه ناشی از سقوط.‏
• در صورتی که امکان کاهش مسافت سقوط وجود نداشته باشد، باید از جاذب های شوک استفاده نمود؛ متداول ترین تجهیزات حفاظت شخصی (‏PPE‏) جذب کننده انرژی عبارتند از جاذب ‏های انرژی و سیستم های طناب دینامیک.‏ 2 - نیروی ضربه

3 - تعلیق بدون حرکت: وخیم تر نمودن شرایط مصدوم
سیستم جلوگیری از سقوط برای به حداقل رساندن نیروی جاذبه بر بدن انسان در صورت سقوط طراحی شده است (کاهش نیروی ضربه، جلوگیری و یا کاهش شدت برخورد با اشیاء). علی رغم ‏اقدامات یاد شده، پیامدهای سقوط اغلب وخیم می باشند. ‏
معلق ماندن به صورت بی حرکت در هارنس، بدون درنظر گرفتن مدل آن می تواند به مشکلات فیزیولوژیکی جدی منجر شود.‏
فردی که در حالت هوشیاری در وضعیت تعلیق طولانی مدت قرار می گیرد با مشکلات مذکور موجه نخواهد شد زیرا وی مرتبا در هارنس جابجا شده و نقاط تماس تغییر می کنند. ‏
نتیجه: گرو ه ها باید آموزش داده شده، تمرین کرده و مستقل باشند تا بنوانند کاربر بیهوش یا مصدومی را که قادر به نجات خود نمی باشد، از خطر نجات دهند.‏

در صورت استفاده کاربر از جاذب انرژی 1.5 متری ‏ABSORBICA-I‏ (شامل کارابین ها):

حداقل فاصله ایمنی مورد نیاز 4.35 متر می باشد.‏

دسترسی با طناب
در صورت عدم امکان استفاده از سازه برای حرکت

کار روی طناب به دو سیستم تکیه گاه جداگانه نیاز دارد:‏
• سیستم استقرار و حرکت: طناب کار و تجهیزات استقرار و حرکت (گیره طناب، ابزارهای فرود و غیره)؛ امکان حرکت در جهت های بالا و پایین و استقرار در محدوده فعالیت
• سیستم جلوگیری از سقوط متشکل از طناب ایمنی و ابزار متحرک جلوگیری از سقوط که در هنگام حرکت کاربر به اطراف وی را محافظت می نماید.‏

فاکتور های سقوط

فاکتورهای سقوط شدت نسبی سقوط را بیان می کنند. این فاکتور ارتباط میان مسافت طی شده حین سقوط و طنابی است که برای جذب نیروی ضربه ناشی از سقوط موجود می باشد. این فاکتورها ‏با استفاده از معادله زیر محاسبه شده اند:‏

فاکتور سقوط = مسافت طی شده حین سقوط/طول طناب یا تسمه مورد استفاده در سیستم.‏