جايگاه‌ كار

از ماده 86 تا 100 آیین نامه حفاظت درکارگاههای ساختمانی

ماده‌ 86: كليه‌ داربست‌هايي بايد داراي تعداد كافي جايگاه كار باشند.

ماده‌ 87: هيچ‌ بخشي‌ از جايگاه‌ كار نبايد‌ بر روي‌ آجرهاي‌ لق‌، لوله‌هاي‌ آب‌، دودكش‌ و ساير مصالح‌ غيرمطمئن‌ و نامناسب‌ قرار گيرد.

ماده‌ 88: از جايگاه‌ داربست زماني بايد استفاده شود كه ساخت‌ آن‌ به‌ اتمام‌ رسيده‌ و وسايل‌ حفاظتي‌ لازم‌ به‌ طور مناسب‌ نصب‌ شده‌ باشد.

ماده‌ 89: عرض جايگاه كار بايد با نوع كار مناسب باشد و در هر بخش آن گذرگاه بازي به عرض حداقل 60 سانتي‌متر بدون هرگونه مانع فراهم گردد.

ماده‌ 90: در هيچ‌ موردي‌ عرض جايگاه‌ كار نبايد از اندازه‌هاي‌ زير كمتر باشد:

الف‌ - 60 سانتيمتر، اگر جايگاه‌ فقط‌ براي‌ عبور اشخاص‌ به‌ كار مي‌رود.

ب‌ - 80 سانتيمتر ، اگر از جايگاه‌ براي قرار دادن مصالح‌ ساختماني‌ استفاده‌ مي‌شود.

ج-110سانتيمتر، اگر از جايگاه‎براي‌ نگاهداري‌ جايگاه‌ يا سكوي‌ بلندترديگري‎استفاده‌ مي‌شود.

د‌ - 130 سانتيمتر، اگر از جايگاه‌ براي‌ نصب‌ يا شكل‌ دادن‌ به‌ سنگ‌هاي‌ نماي‌ ساختمان‌ استفاده‌ مي‌شود.

هـ – 150 سانتيمتر، اگر از جايگاه‌ هم‌ براي‌ نگاهداري‌ سكوي‌ بلندتر ديگر و هم‌ براي‌ نصب‌ و شكل‌ دادن‌ به‌ سنگ‌هاي نماي ساختمان استفاده‌ مي‌شود.

ماده‌ 91: به‌ طور كلي‌ عرض جايگاهي كه‌ با تيرهاي‌ داخل‌ ديواري‌ نگاهداري‌ مي‌شود، نبايد از 150 سانتيمتر بيشتر باشد.

ماده‌ 92: يك‌ فضاي‌ خالي‌ بالا‌ سري، حداقل به ارتفاع‌ 180 سانتيمتر بايد‌ بالاي‌ جايگاه‌ كار درنظر گرفته‌ شود.

ماده‌ 93: جايگاه‌ هر داربست‌ بايد حداقل يك متر پايين‌تر از منتهي اليه تيرهاي عمودي قرار گيرد.

ماده‌ 94: الوارهايي‌ كه‌ جزيي‌ از جايگاه‌ كار به‌ شمار مي‌آيند بايد داراي شرايط زير باشند:

الف‌ - بادرنظر گرفتن‌ فاصله‌ بين‌ تيرهاي‌ تكيه‌ گاه‌ جايگاه‌، ضخامت آنها ايمني‌ لازم‌ را تامين‌ نمايد. درهيچ‌ موردي ضخامت الوارها از50سانتيمتر كمتر نبوده و ضخامت‌ها مساوي باشند.

ب‌ - عرض‌ آن‌ها با هم مساوي و حداقل 25 سانتيمتر باشد.

ماده‌ 95: هر الوار كه‌ جزيي‌ از جايگاه‌ كار به‌ شمار مي‌آيد نبايد بيش‌ از 4 برابر ضخامت‌ آن از انتهاي تكيه گاه تجاوز نمايد.

ماده‌ 96: الوارها نبايد روي‌ همديگر قرار گيرند تا خطر برخورد پاي كارگران به لبه الوارها و افتادن آنان به حداقل كاهش يابد و نيز جابجايي چرخ‌هاي دستي به آساني صورت گيرد.

ماده‌ 97: الوارهايي كه جزء سكوي كار بشمار مي‌‌آيند، بايد حداقل با سه تكيه گاه نگاهداري شوند، مگر آن كه فاصله بين تكيه گاه‌ها و ضخامت الوارها به اندازه‌اي باشد كه خطر شكم دادن بيش از حد و يا بلند شدن سر ديگر تخته در بين نباشد.

ماده‌ 98: جايگاه‌هاي كار بايد به شيوه‌اي ساخته شوند كه الوارهاي تشكيل دهنده آنها، هنگام استفاده جابجا نشوند.

ماده‌ 99: هر سكو يا جايگاه‌ كه‌ بيش‌ از 2 متر بالاي‌ زمين‌ يا كف‌ قرار دارد بايد داراي‌ تخته‌بندي‌ نزديك‌ بهم‎ باشد تا هيچ نوع‌ ابزار، لوازم‎ كار و مصالح‌ از لاي ‎آنها به‎پايين‎ سقوط‌ ننمايد. ضمناً استقرار تخته‌ها در امتداد همديگر بشكلي باشد كه برخورد پا به لبه آنها ممكن نگردد.